ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΣΣΑ ΣΥΚΙΑ – ««οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων»!

Οι πρωτόπλαστοι έχοντας γευτεί τον απαγορευμένο καρπό (της γνώσης κατά πολλούς-μήλο κατά την παράδοση), εννόησαν την ντροπή της γύμνιας τους και εμπνεύστηκαν να την καλύψουν με φύλλα συκής!
Ο Ιησούς κατά την τελευταία εβδομάδα της ζωής του, καταριέται την συκιά :
«Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας ἐπείνασε• καὶ ἰδὼν συκῆν ἀπὸ μακρόθεν ἔχουσα φύλλα, ἦλθεν εἰ ἄρα τι εὑρήσει ἐν αὐτῇ• καὶ ἐλθὼν ἐπ’ αὐτὴν οὐδὲν εὗρεν εἰ μὴ φύλλα• οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων, καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ• μηκέτι ἐκ σοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μηδεὶς καρπὸν φάγοι. Καὶ ἤκουον οι μαθηταὶ αὐτοῦ. (Mκ 11:12-14).
Ο ευαγγελιστής Μάρκος δεν αναφέρει που διανυχτέρευσε ο Ιησούς με τους μαθητές του. Επιστρέφοντας την επόμενη ημέρα ,11 του μηνός Νισάν (Μεγάλη Τρίτη), είδαν :
«Καὶ προπορευόμενοι πρωὶ εἶδον τὴν συκῆν ἐξηραμμένην ἐκ ριζῶν καὶ ἀναμνησθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ• ραββί, ἴδε ἡ συκῆ ἣν κατηράσω ἐξήρανται. (Μκ 11:20-21)».
Η συκιά – με καταγωγή κατά πολλούς από την Μικρά Ασία- έχει αφήσει μαρτυρίες της αρχαιότερης οικιακής καλλιέργειας, τουλάχιστον στον χώρο της Μεσογείου. Απολιθωμένα , σε καλή κατάσταση , σύκα, σώθηκαν στην κοιλάδα του Ιορδάνη!
Η Αττική διεκδικεί την μητρότητα της συκιάς όταν η θεά Δήμητρα, σε αντάλλαγμα της φιλοξενίας του βασιλιά Φύταλου, επέτρεψε τη βλάστηση της συκιάς και δίδαξε την καλλιέργεια της . Είχε προηγηθεί η εξαφάνιση της Περσεφόνης – κόρης της θεάς – και η θεϊκή από την Δήμητρα , στην γη, τιμωρία να μην παράγει καρπούς !…. Εκτός, κι αν ο Τιτάνας Συκέας , γιος της μητέρας Γης, έδωσε το όνομα του, στο δέντρο, μεταμορφωμένος σ’ αυτό για να σωθεί από την καταδίωξη του , από τον Δία!
Στην χώρα μας όπως και σε αρκετά σημεία της Θεσσαλονίκης δεν είναι λίγες οι συκιές που συναντάμε – απεριποίητες – μόνες ή σε μικρές παρέες ! Δε λείπουν οι περιπτώσεις όπου τις συναντάμε, περισσότερες και με σαφείς καλλωπιστικές επεμβάσεις παραγωγικών διαθέσεων , όπως στην Μηχανιώνα (πριν το νεκροταφείο δεξιά, μπαίνοντας από Πλαγιάρι) ή στον ενδιάμεσο δρόμο από Ταγαράδες για Νέα Ρεδαιστό! Η πρώτη περίπτωση αριθμεί περίπου δέκα δέντρα ενώ η δεύτερη , δεκάδες ρίζες !
Όπως και σε άλλα καρποφόρα-φυλλοβόλα δέντρα, το κλάδεμα είναι πρακτική που συστήνεται κατά τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο , όταν το δέντρο με τους χυμούς του , βρίσκονται σε νάρκη !
Αν θεωρηθεί πως το ακόλουθο, από τον χειμώνα, διάστημα , οι χυμοί του δέντρου (γάλα της συκιάς , εν προκειμένω ) δε θα τρέξουν τότε δεν αποκλείεται να είναι δυνατές και κατοπινές επεμβάσεις !
Η συκιά – ανάλογα με την ποικιλία της – μπορεί να είναι μονόφορη ή δίφορη! Να δίνει καρπό, με άλλα λόγια μια ή δυο φορές τον χρόνο! Τα σύκα όπως κόβονται ή αποξηραμένα κατέχουν ξεχωριστή θέση στον διατροφικό χάρτη! Γλυκό του κουταλιού-σύκο , παίρνουμε από άγουρα σύκα! Οι αγριοσυκιές – τέλος – δεν δίνουν σύκα , αλλά είναι απαραίτητες για την επικονίαση των ήμερων αδελφών τους !
ρεπορτάζ : Λευτέρης Γ. Μαυρογιαννάκης
φωτογραφίες : Μαρία Χατζημανώλη

Σχετικά Άρθρα