Καλλικράτειες ανησυχίες

Του Γιώργου Μαρδά

«Κάτω από την επιφάνεια της ήρεμης καθημερινής ανθρώπινης συμπεριφοράς, που τη συναντάς σε όλους τους χώρους της μικρής μας κοινωνίας, ακόμα κι ο ανέμελος πολίτης διαβλέπει, τον καιρό ετούτο, τον πολιτικό κοχλασμό, που επιτελείται, με σκοπό την υφαρπαγή της αυτοδιοικητικής εξουσίας.

Έτσι λοιπόν βλέπουμε διάφορους υποψήφιους να εμφανίζονται στη λαϊκή αγορά, στο καφενείο, στην ταβέρνα, στο Κ.Α.Π.Η. άλλοι μεμονωμένοι και άλλοι… ενορχηστρωμένοι. Άλλοι εναρμονισμένοι με το απλό ντύσιμο του απλού πολίτη για να δείξουν ότι είναι ίδιοι μ εκείνους που πλησιάζουν και άλλοι γραβατωμένοι, ίσως για να δείξουν με περηφάνια, πως διαβιούν έξω από την ανέχεια που μαστίζει μια πολύ μεγάλη μερίδα ανθρώπων και πως ίσως μπορούν να οδηγήσουν εκεί κι εκείνους που θα τους… σταυρώσουν! Και οι αρχηγοί των συνδυασμών, άλλοτε προσιτοί σε όλους και άλλοτε απόμακρα βαθυστόχαστοι, χαμένοι μέσα σε σκεπτικιστικούς κυκεώνες, όχι βέβαια με αίτιο για το πώς θα επιτελέσουν το απίθανα σημαντικό τους έργο, αν εκλεγούν, μα για το πώς θα διοργανώσουν μεγάλες συγκεντρώσεις σε τεράστιους μισθωμένους χώρους, μεταφέροντας – όπως τουλάχιστον ακούγεται – ανθρώπους με μισθωμένα λεωφορεία από άλλες περιοχές!!!
Ετούτα όλα συμβαίνουν γύρω μου…
Και καθώς με ακολουθούν πάντοτε, σαν σκιά, δυο μοιραίες κατάρες: Η ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ και Η ΣΚΕΨΗ, ήταν απόλυτα φυσιολογικό, μοιραία να ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΩ τα πιο πάνω συμβαίνοντα και μοιραία να ΣΚΕΦΤΩ όλα τα παρακάτω που τριβελίζουνε έντονα το νου μου, μα που στάθηκε αδύνατο να τα συναρμολογήσω. Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που εδώ τα καταθέτω, με τη σκέψη πως ίσως κάποιος από ΤΟΥΤΟΥΣ θελήσει να με βοηθήσει:
ΣΠΑΤΑΛΗ ΧΡΟΝΟΥ: Αναρωτιέμαι… Αλήθεια… Πόσος χρόνος παραγωγικότητας έχει χαθεί από όλους εκείνους που τριγυρνάνε καθημερινά εδώ κι εκεί, προσπαθώντας να κερδίσουν ένα μικρό-μικρό σταυρουδάκι δίπλα στο όνομά τους και πόσος θα χαθεί ακόμα μέχρι την ημέρα των εκλογών; Ποιος δε γνωρίζει την αξία του χρόνου σε σχέση με την παραγωγικότητα; «Φείδου χρόνου» έλεγαν οι πολύ παλιοί πρόγονοί μας, αλλά κι εμείς σήμερα λέμε: «Ο χρόνος είναι χρήμα». Γιατί; Μα… Ας είναι…
ΣΠΑΤΑΛΗ ΧΡΗΜΑΤΟΣ: Αναρωτιέμαι… Αλήθεια… Πόσο χρήμα άσκοπα θα χαθεί συνολικά για τον προεκλογικό αγώνα; Πόσο χρήμα άσκοπα θα χαθεί για τη μίσθωση χώρων συγκέντρωσης… Για τη γαστρονομική φιλοξενία… Για τη μίσθωση λεωφορείων… Για την εκτύπωση διαφημιστικών φυλλαδίων… Για τις τεράστιες αφίσες… Και τόσων άλλων!!! Την περίοδο ετούτη μάλιστα, που η πατρίδα μας περνάει μια κρίσιμη οικονομική κατάσταση; Και… Άραγε… Ο πιο σπάταλος υποψήφιος θα είναι και ο πιο ικανός; Αυτό θα είναι για τον ψηφοφόρο το βασικό κριτήριο; Και… Με την προθυμία που σκορπάνε εδώ τα τεράστια χρηματικά ποσά τους, άραγε με την ίδια προθυμία θα έδιναν ένα πολύ μικρό ποσό για έναν φιλανθρωπικό σκοπό; Μα… Ας είναι…
ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ: Ο καθένας μας έχει το ποιόν του χαρακτήρα του και αυτό το ποιόν κρίνεται και βαθμολογείται καθημερινά ανάλογα με ό,τι επιχειρεί απέναντι στους συνανθρώπους του κι απέναντι στην κοινωνία. Από την άλλη πλευρά όμως υπάρχουν τα «κοινά πράγματα» που περιμένουν τον ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ που θα τα αναλάβει με μοναδικό στόχο τη βελτίωσή τους. Εκείνοι όμως που μέχρι τώρα έχουν αναλάβει την διαχείριση των κοινών πραγμάτων, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, δυστυχώς, μας έχουν απογοητεύσει. Και μοιραία διασύρεται η αξιοπρέπειά τους.
Σαν δεδομένο λοιπόν έχουμε τη σπατάλη ΧΡΟΝΟΥ, ΧΡΗΜΑΤΟΣ και ίσως ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ.
Και αυτόματα η σκέψη πετιέται ολοζώντανη μπροστά μου και απαιτεί μιαν απάντηση, καθώς σας ρωτάει:
–Κύριοι… Γιατί τα κάνετε όλα τούτα; Έχετε τόσο θερμό ενδιαφέρον για να βοηθήσετε τον τόπο να πάει μπροστά; Μα… Αν είναι έτσι… Τότε… Το μόνο που έχω να σας πω είναι ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!! Όμως σας παρακαλώ, αν έχετε την καλοσύνη, εκείνα τα λεφτουδάκια μην τα πετάτε άσκοπα… Υπάρχει ένα Κέντρο Υγείας με σοβαρές ελλείψεις. Δώστε τα εκεί».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχετικά Άρθρα